درباره
نگاه مجموعهای از نامههاست. هر نامه را یک نفر برای عزیزی نوشته است. عزیزی که میتواند واقعی یا خیالی باشد، زنده یا رفته، و گاهی خودِ جوانترِ نویسنده. این نامهها درباره اخبار روز نیستند؛ درباره چیزهایی هستند که میمانند: اینکه نویسنده دنیا را چطور میبیند، به چه اعتقاد دارد، و اگر همه چیزهای دیگر کنار میرفتند، باز چه حرفی برای گفتن داشت.
ایده نگاه در سرآغاز آمده است. خلاصهاش این است: در زمانهای که همه فریاد میزنند تا دیده شوند، میخواستیم گوشهای برای نجوا بسازیم؛ جایی برای کلماتی آرام، فکرشده، و ماندگار. این صفحه توضیح میدهد که این گوشه چطور کار میکند.
چه کسانی اینجا مینویسند
همه نویسندگان نگاه دعوت شدهاند. کار را با دعوت از کسانی شروع کردیم که به آنها اعتماد داریم؛ کسانی که از هیاهو فاصله دارند و با وسواس فکر میکنند. وقتی نامه نویسندهای منتشر میشود، دو دعوتنامه میگیرد تا به کسانی بدهد که فکر میکند باید نامهای بنویسند. راه ورود فقط همین است. به دنبال رشد سریع نیستیم؛ میخواهیم آرام و بر پایه اعتماد بزرگ شویم.
نامهها چطور منتشر میشوند
هر نامه پیش از انتشار توسط گروه سردبیری ما خوانده میشود. به دنبال نامههایی هستیم که صادقانهاند، با وسواس فکر شدهاند، و ده سال دیگر هم همچنان معنا خواهند داشت. همه نامهها منتشر نمیشوند، و اشکالی هم ندارد. این به این معنا نیست که نامه خوب نیست، فقط برای این مجموعه مناسب نیست.
نامهها با نام کامل نویسنده منتشر میشوند، مگر اینکه دلیلی برای غیر از این باشد. نامهها به فارسی و انگلیسی منتشر میشوند؛ وقتی نامهای ترجمه میشود، نویسنده پیش از انتشار ترجمه را تأیید میکند.
چه چیزهایی اینجا پیدا نمیکنید
بخش نظرات عمومی نداریم، شمارنده «لایک» نداریم، دنبالکننده نداریم؛ هیچ چیزی برای اندازه گرفتن، رتبه دادن، یا واکنش نشان دادن. میتوانید نامهای را لایک کنید، ولی این نشانه بیشتر برای خود شماست؛ نشانکی کوچک برای برگشتن به آنچه بر دلتان نشسته. نویسنده خواهد دانست که نامهاش لایک شده، ولی هرگز نمیداند از طرف چه کسی. لایک در اینجا بیصداست: نه عمومی است، نه شمارندهای به نمایش میگذارد، و نه نامی به همراه دارد.
به جای کامنت، اگر نویسنده اجازه داده باشد، میتوانید از طریق سایت پیامی کوتاه و خصوصی برایش بنویسید. این پیام جایی ذخیره نمیشود؛ فقط به دست او میرسد، همراه با نشانی ایمیل شما، تا اگر خواست بتواند پاسخ دهد. شما ایمیل او را نمیبینید. اینکه پیام را بخواند یا پاسخ دهد، کاملاً با خود اوست.
نگاه را چطور بخوانیم
آرام. هر بار یک نامه. این نامهها برای یک نفر نوشته شدهاند و بهتر است همانطور هم خوانده شوند؛ انگار که برای چند دقیقه، نامه خطاب به شما نوشته شده است.
امیدواریم روزی گزیدهای از این نامهها کتابی شود. تا آن روز، همینجا میمانند، در این گوشه آرام، در انتظار خوانده شدن.